รายละเอียด
อ่านเพิ่มเติม
ฉันจึงถามเธอว่า: เลดี้ฟ็อกซ์ ทำไมคราวนี้คุณ ถึงพูดเหมือนชาวเป็ดล่ะ? "แคว็ก แคว็ก แคว็ก แคว็ก" แบบนั้น และบางครั้งคุณก็ใช้ เสียงที่แตกต่างออกไป คุณเปลี่ยนโทน เสียงหลายครั้ง แล้วชาวสุนัขจิ้งจอกก็พูดว่า "ที่จริง ฉันแกล้งทำขึ้นมาเองโดยตั้งใจ ด้วยเหตุผลบางอย่าง อย่างเช่น เหตุผลหนึ่งก็เพื่อความปลอดภัยของฉันเอง เพื่อไม่ให้ใครตามรอยฉันได้" ฉันพูดว่า "ว้าว คุณฉลาดมาก ๆ เลย" ในตำนานของเอาหลัก (เวียดนาม) กล่าวว่า ชาวสุนัขจิ้งจอกนั้น ฉลาดมาก มีไหวพริบเฉียบแหลม แต่ฉันไม่รู้มาก่อนเลย ว่าคุณฉลาดขนาดนี้! ใช่ แน่นอน คุณก็ฝึกฝน เวทมนตร์หรือศาสตร์ทาง จิตวิญญาณบางอย่างด้วย ดังนั้น คุณจึงรู้วิธีทำสิ่งต่าง ๆ และบางครั้งคุณก็มีพลัง ที่จะเปลี่ยนตัวเอง เป็นคนอื่นได้เช่นกัน เยี่ยมมาก จงปกป้องตัวเองต่อไป เพราะคุณอยู่เพียงลำพัง ในป่ามืดแห่งนี้ รักคุณ รักคุณ อ้อ ยังมีอีกเรื่องหนึ่งที่ ฉันยังคงปวดหัวอยู่บ้าง ปวดหัว เล็กน้อย ไม่ถึงกับทนไม่ไหว แต่ก็ยังคงอยู่ ปวดหัว เหมือนกับตอนที่ล้มลงฉันเลยค่อนข้าง กังวลเรื่องการกระทบกระเทือน ทางสมองหรืออะไรทำนองนั้น ฉันจึงถามพระเจ้าว่า อาการนี้ร้ายแรงหรือไม่ และทำไมฉันยังปวดหัวอยู่ มันคล้ายกับไมเกรน ไม่ใช่ปวดทั้งหัว แต่เป็นปวดตั้งแต่ คอลงมา ปวดเรื้อรัง รบกวน และปวด ครึ่งหัวด้านบน ก็ มีอาการปวดเรื้อรัง รบกวนเช่นกัน พระเจ้าจึงตรัสว่า "ไม่ เพราะ 40% ยังไม่หายดี เนื่องจาก ท่านควรพักผ่อนให้มากกว่านี้ แต่ท่านก็ไม่ได้ทำ" และไม่ควรปล่อยให้แสงส่องเข้ามา แต่ท่านต้องทำงานกับแสงนั้น ก็เพราะอย่างนั้น" โอ้ แย่จัง หวังว่าฉันจะสามารถทำงานต่อไปได้ วันนี้คือวันที่ 14 กันยายน ฉันก็อัดเสียงเรื่อง การมาเยือนของ ชาวสุนัขจิ้งจอกเมื่อคืนนี้ และ เรื่องอาการปวดหัวที่ ยังคงคุกรุ่นอยู่ด้วย ฉันจึงถามพระเจ้าว่า ทำไมการรักษาหลายชั่วโมง จึงยังไม่สามารถ ทำให้ฉันหายดีจากหมดได้ จากการล้มอย่างรุนแรง พระองค์ตรัสว่า สาเหตุที่ เป็นเช่นนั้นก็เพราะว่า ไม่สามารถรักษาให้หายขาดได้ด้วย พลังทั้งหมดในคราวเดียว เนื่องจากร่างกายจะรับมือไม่ไหว ส่วนที่เหลืออีกประมาณ 40% ฉันเองควรพักผ่อน สวมแว่นกันแดดสีเข้ม และอะไรทำนองนั้น แต่ฉันจะทำอย่างนั้นได้อย่างไร เพราะฉันพักผ่อนไม่ได้ บางครั้งฉันไม่มีเวลาแม้แต่ จะทำงานให้เสร็จด้วยซ้ำ บางครั้งอาจมีเอกสารให้ ดูมากมาย บางวันอาจ มีถึง 14, 15 หรือ 20 ฉบับ เลยทีเดียว นอกจากสุพรีมมาสเตอร์ทีวีแล้ว ฉันยังมีธุรกิจอื่น ๆ ที่ต้องดูแล สุขภาพของทีมงาน และเรื่องอื่น ๆ อีกมากมาย ในปัจจุบัน มันไม่ง่ายอย่างนั้นแล้ว คุณต้องมีวีซ่าเพื่อเดินทางไปที่นี่ หรือที่นั่น และคุณต้องแสดงตัว และหลักฐานทุกอย่างที่พวกเขาขอ ดังนั้นฉันจึงรู้ มาก่อนแล้วว่า ถ้าคุณล้มลงอย่างแรง คุณควรพักผ่อน สวมแว่นกันแดดเมื่อออกไป ข้างนอก และอย่าอยู่ กลางแสงจ้ามากเกินไป แต่ฉันต้องทำงาน ฉันต้องการแสงสว่างจ้า ในเวลากลางวัน ฉันต้องการแสงแดด เพื่อให้มองเห็นงานของฉัน ในเวลากลางคืน ฉันก็ ต้องการแสงสว่างเพื่อจะได้ มองเห็นงานของฉันได้ชัดเจน ดังนั้นจึงไม่มีทางหนีรอด ฉันหวังเพียงว่าความเจ็บปวดที่ คุกรุ่นอยู่นี้จะหายไปในเร็ววัน นี่คือคำตอบสำหรับคำถามของคุณ เกี่ยวกับอาการปวดหัวของฉัน ขอบคุณ แคว็ก แคว็ก! แคว็ก! แคว็ก แคว็ก! คุณไม่เป็นไรใช่ไหม? เลดี้ฟ็อกซ์ คุณสบายดีไหม? จิ้งจอกไร้นาม ฉันรักเธอ มีอะไรอยากบอกฉันหรือเปล่า? ฉันกำลังฟังอยู่ ขอบคุณ! ขอบคุณ ฉันเข้าใจแล้ว ขอให้คุณได้รับเช่นเดียวกัน ขอให้คุณมีสุขภาพแข็งแรง ปลอดภัย และได้รับการปกป้องจากสวรรค์ และ มาปา ผู้เป็นพ่อแม่ของเรา ขอบคุณที่มาหา ขอบคุณมาก ทุกวันที่คุณมา คุณทำให้ฉันประทับใจ รู้สึกดี และมีความสุขมาก ขอบคุณสำหรับเรื่องนั้น ขอพระเจ้าประทานพรให้คุณ มากขึ้น ๆ ทุกวัน ขอให้คุณบรรลุเป้าหมายในการ กลับมาเป็นมนุษย์อีกครั้ง และขอให้คุณได้พบกับ อาจารย์ผู้รู้แจ้งในครั้งนี้ ที่จะนำพาคุณขึ้นสู่สวรรค์ชั้นสูง ใช่ ผู้ไม่มีชื่อ? ฉันรักคุณ ฉันรักคุณมาก บางทีสักวันหนึ่งฉัน อาจจะมีโอกาสได้เห็นคุณ ในความมืด ฉันไปไหนไกลไม่ได้ คุณมาจากไหน? ฉันหมายถึง ไกลแค่ไหนจากที่นี่? คุณรู้ว่าฉันอยู่ที่นี่ มานานแค่ไหน? ระยะทางไกลแค่ไหน? คุณรู้จักการวัดขนาดของมนุษย์ไหม? อย่าง หนึ่งเมตร สิบเมตร ร้อยเมตร หนึ่งพันเมตร ก็คือหนึ่งกิโลเมตร คุณอยู่ห่างจากที่นี่แค่ไหน? ว้าว มากกว่าเก้ากิโลเมตรเลยเหรอ? ว้าว โอ้ ฉันซาบซึ้งใจมาก ที่คุณเดินทางมาไกล ขนาดนี้ และดูเหมือนว่า คุณจะปักหลักอยู่แถวนี้แล้ว ที่ทุกคืน คุณมาหาฉันแบบนี้ ฉันรู้สึกซาบซึ้งใจจริง ๆ และขอขอบคุณ จากใจจริง ฉันขอบคุณพระเจ้าที่ทรง คุ้มครองคุณมาจนถึงตอนนี้ ฉันรู้สึกรักคุณมาก และคุณก็รักฉันมากเช่นกัน คุณรักฉันบ้างไหม? ใช่? โอ้ ว้าว! ใช่ ขอบคุณค่ะ ขอบคุณมาก ฉันรู้สึกอย่างนั้นจริง ๆ บางทีสักวันฉันอาจจะ ได้ออกไปหาคุณ แต่ถ้าฉันออกมาจากเต็นท์ ฉันต้องใช้ไฟฉาย เพื่อให้เห็นทาง เพราะแถวนี้ ไม่มีถนนเลย แม้แต่ ทางเดินในป่าก็ไม่มี และคุณมาจากทิศทาง ที่แตกต่างออกไป เมื่อวานมาจากทางซ้ายมือของฉัน และวันนี้มาจากทางขวามือของฉัน และฉันก็กังวลว่า ถ้าฉันใช้ไฟฉายที่ สว่างจ้าแบบนั้น มันอาจทำให้คุณตกใจได้ แต่ฉันรู้สึกถึงความรักของคุณ และฉันรักคุณมาก แม้ว่าฉันจะไม่ได้เห็นคุณ แม้ว่าฉันจะรู้ว่าคุณเป็น ชาวสุนัขจิ้งจอก และอาจจะเป็น ชาวจิ้งจอกที่งดงามด้วยซ้ำ ฉันจึงเรียกคุณว่าเลดี้ฟ็อกซ์ เพราะคุณเป็นเพศหญิง มันไม่เป็นทางการ คุณไม่สามารถมีชื่อได้ ใช่ไหม? ชาติหน้าคุณจะมี และรีบบำเพ็ญให้ดี เพื่อที่คุณ จะได้กลับมาเป็นมนุษย์อีกครั้ง และพูดภาษาของเราได้ในตอนนั้น ฉันเข้าใจคุณ ฉันไม่ต้องการสิ่งนั้น เรามีพลังจิต แต่เพื่อให้ คุณสามารถสื่อสาร ในโลกมนุษย์ได้ เมื่อคุณ กลับมาเป็นมนุษย์อีกครั้ง คุณต้องพูดภาษามนุษย์ ฉันรักคุณมาก ฉันอยากจะกอดคุณ ลูบไล้ขนของคุณ และจูบหน้าผากของคุณ ฉันรักคุณมาก ขนาดนี้เลย แต่ตอนนี้เราเป็นสิ่งมีชีวิตคนละสายพันธุ์ และมีหลายสิ่งที่ทำให้เราแตกต่างกัน แต่ความรักของเราไม่ได้แยกจากกัน โอเคไหม เลดี้ฟ็อกซ์? ถ้าคุณมีเวลา และถ้ามันไม่เสี่ยงเกินไป และไม่เหนื่อยเกินไป คุณอาจจะมาเยี่ยมและ เล่าเรื่องบางอย่าง ให้ฉันฟังอีกครั้งก็ได้ ฉันดีใจมากที่คุณพูด กับฉันแบบนั้น ทำให้ฉันรู้ว่าคุณอยู่ตรงนี้ และฉันสามารถรับฟัง และพูดคุยกับคุณได้ เมื่อคืนคุณคุยนานมาก ฉันพยายามจะอัดเสียงคุณ แต่ทำไม่ได้ แล้วคุณก็หยุดไปแล้ว ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร ฉันแค่ชอบฟังเสียงของคุณ เสียงที่สดใสเหลือเกิน – อยู่ใกล้ ๆ เต็นท์ของฉัน ฉันรู้สึกได้เลยว่ามันอยู่ใกล้มาก ๆ คุณเป็นคนที่มีจิตใจงดงาม คุณรู้ไหม? โปรดรีบหน่อย ฉันจะสนับสนุนคุณ ในทุกวิถีทางที่ทำได้ อาจถึงขั้นช่วยให้คุณ กลับมาเป็นมนุษย์อีกครั้ง ฉันจะสอบถามเรื่องนี้กับมาปาของเรา ฉันจะบอกคุณในครั้งต่อไปที่คุณมา รักคุณมากนะ เลดี้ฟ็อกซ์ ขอพระเจ้าทรงอวยพรคุณ รักคุณ และประทานพรให้จิตวิญญาณของคุณ ด้วยแก่นแท้ที่จำเป็น เพื่อให้คุณได้เป็นมนุษย์ แล้วจึงจะได้กลับไปบ้าน อยู่กับพระเจ้า ที่คฤหาสน์ของพระองค์อีกครั้ง จงระลึกถึงพระเจ้าเสมอ รัก รัก นั่นคือชาวสุนัขจิ้งจอกสาว ที่พูดด้วยน้ำเสียงไพเราะมาก และร่าเริง... ว้าว วันนี้วันอะไรเนี่ย? วันนี้เป็นวันอะไร? ฉันต้องหาคำตอบให้ได้ อ๋อ ใช่ ฉันรู้ ฉันคิดว่าวันนี้คือ... เดี๋ยวฉันจะดูในคอมพิวเตอร์ แล้วฉันก็จะรู้ วันนี้คือวันอะไร? โอ้ คอมพิวเตอร์นี่ ไม่ยอมง่ายเลยจริง ๆ ได้แล้ว ได้แล้ว วันนี้คือวันที่ 16 กันยายน อ้อ ใช่ ฉันต้องจำไว้ว่าต้องไปกล่าว สุนทรพจน์ให้แก่หัวหน้าฟิล เลน ไม่ใช่ว่าฉันเขียนไม่ได้ ฉันทำได้ บางครั้งฉันก็ต้องการ แรงบันดาลใจเพื่อเขียนสิ่ง ที่เป็นรูปธรรมและทำให้ ผู้คนได้สัมผัสและได้ รับประโยชน์จากมันจริง ๆ มันไม่ใช่แค่การเขียนคำหรู ๆ เท่านั้น ขอบคุณพระเจ้าที่ฉัน ยังสามารถทำงานได้อยู่ โอ้ ฉันยังคงทำงานหนักมาก ทุกวัน อย่างน้อยวันละมากกว่า 10 ชั่วโมง ทุกวัน สิบชั่วโมงนี่หายากมาก หายากจริง ๆ ส่วนใหญ่จะทำงานนานมาก อาจจะ 18 ชั่วโมง บางครั้งอาจน้อยกว่านั้น ตั้งแต่ 10 ถึง 18 ชั่วโมง แต่ 10 ชั่วโมงนาน ๆ ที เป็นวันโชคดี หลังจากนั้น ฉันก็ทำอย่างอื่นต่อ อย่างที่ฉันบอกไป ฉันหาวิธีที่จะบรรเทาความเสียใจ ของพระเจ้าที่มีต่อลูก ๆ ของพระองค์ ผู้ซึ่งบังเอิญตกลงไปในนรกได้แล้ว ไม่ใช่แค่ว่าฉันพยายามไปที่นั่น เพื่อช่วยเหลือพวกเขา พาพวกเขาขึ้นสู่สวรรค์ แต่ด้วยวิธีอื่น โดยใช้เครื่องมือ จากโลกนี้เพื่อทำเช่นนั้น เพื่อดึงดูดผู้คนให้เข้ามาเป็นส่วนหนึ่ง ของกลุ่มผู้มีความรู้ความเข้าใจ เพื่อรู้จักพระเจ้า หรืออย่างน้อยที่สุด ก็เพื่อให้รู้ว่าพระเจ้าทรงมีอยู่จริง การรู้จักพระเจ้าผ่านการประทับจิต สู่การทำสมาธิ แบบธรรมวิถีกวนอิม นั้นแตกต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง หมายความว่าบุคคลนั้น รู้จักพระเจ้าอย่างสมบูรณ์ แต่การรู้จักพระเจ้า การรับรู้หรือเชื่อ ว่าพระเจ้ามีอยู่จริง นั้นแตกต่างออกไป แต่แน่นอน พวกเขายังคงสามารถ ได้รับการหลุดพ้นได้ ไม่ใช่ไปสู่มิติที่สูงส่งนัก แต่ก็ยังได้รับการหลุดพ้น – อย่างน้อยก็ไม่ตกนรก ขึ้นอยู่กับว่าพวกเขาอยู่ใน หมวดหมู่ใด: จริงใจที่สุด จริงใจมาก จริงใจปานกลาง หรืออยากจะจริงใจ Photo Caption: “คำทักทายอ่อนโยนเปี่ยมด้วยรัก จากเสียงที่เสมือนมาจากสวนสวรรค์ ซึ่งสามารถรับฟังได้ โดยไม่ต้องอาศัยหูทางกายภาพ”
