حضرت عیسی (گیاهخوار) قوانین دینی را تفسیر می‌کنند: از انجیل ِشفقت ِمسیح ِاسن، قسمت ۲ از ۲

امروز با "معبد حقیقی: بدن انسان که روح 'خدا' در آن ساکن است"، از انجیل شفقت مسیح اسن ادامه می‌دهیم.

معبد حقیقی: بدن انسان که روح 'خدا' در آن ساکن است.

و عیسی به آنان فرمود: 'در 'پیامبران' نوشته شده، خانهٔ من خانهٔ دعا برای همهٔ کشورها خوانده خواهد شد، جایی برای ستایش و شکرگزاری. اما شما فداکار پاک را نمی‌شناسید و نمی‌خواهید بشناسید، زیرا خانهٔ کشتار و خونریزی دارید خانه‌ای آکنده از شرارت‌های بسیار.'"

باز به شما می‌گویم، نوشته شده است: از طلوع خورشید تا غروب آن، نام من در میان امت‌ها بزرگ خواهد بود و بخور همراه با پیشکشی پاک به من تقدیم خواهد شد. اما شما آن را با پیشکش‌های گوشت و خون خود ویران کرده‌اید و از بخور خوشبو تنها برای پوشاندن بوی ناخوش آن استفاده می‌کنید. بدانید، من نیامده‌ام تا شریعت را از میان بردارم بلکه آمده‌ام تا همه آنچه دربارهٔ من گفته شده را تفسیر و کامل کنم.

آیا نمی‌دانید چه نوشته شده است؟ "اطاعت از قربانی کردن بهتر است و گوش دادن از چربی قوچ نیکوتر. من، خداوند، از قربانی‌های سوختنی شما و پیشکش‌های بیهوده خسته‌ام؛ دست‌های شما پر از خون است."

و آیا چنین نوشته نشده است: "قربانی چیست؟ خود را بشویید و پاک سازید و شرارت را از برابر دیدگان من دور کنید؛ از بدی دست بردارید و نیکی بیاموزید. آری، در حق یتیم و بیوه و همهٔ ستمدیدگان عدالت بورزید. زیرا بدین‌گونه شریعت را به انجام خواهید رساند... پرستندگان پاک، روح ابدی را در پاکی و راستی می‌پرستند..."

[...] و عیسی [...]، در ادامه به آنان فرمود: 'از شما می‌پرسم، اگر امور دنیوی را درنمی‌یابید، چگونه امور معنوی 'خدا' را تعلیم می‌دهید؟ زیرا اگر بر مخلوقات 'خدا' که می‌بینید و لمس می‌کنید رحم نمی‌کنید، چگونه می‌توانید امور معنوی 'خدا' را که نمی‌بینید و لمس نمی‌کنید، دریابید؟"

و فریسیان و کاتبان با نگاهی سرشار از تحقیر به عیسی نگریستند و خاموش ماندند.

و عیسی به شاگردان خود فرمود: "روح هر مخلوق نیز چنین است، هرچند از دیدگان انسان پنهان است، زیرا در جامهٔ گوشت و خون نهفته است. هر مخلوق در سرشت خود دو جنبه دارد، زیرا بدون نیمهٔ معنوی، هیچ تجلی جسمانی نمی‌تواند باشد.

پس به شما می‌گویم، بدن خاک است، اما روح از 'خدا'ست. پس از آن بدکارانی که بدن جسمانی را نابود می‌کنند اما نمی‌توانند روح معنوی را بکشند، نترسید. زیرا مرد 'خدا' ریشهٔ خود را می‌شناسد، چون از 'خدا'ست، 'خدا' نیز او را می‌شناسد و او از گله است.

همچنین بدانید، هر کس به کوچک‌ترینِ این جان‌های 'خدا' با تحقیر بنگرد، با من نیز همانطور رفتار کرده است؛ زیرا این ریاکاران حرمت شگفتی زندگی را در همه چیز نگه نمی‌دارند. آری، آنان مرگ موجودات را می‌جویند و از آن شادمان می‌شوند. بدانید، آنان از مادرِ هفت شرارت سرچشمه می‌گیرند، زیرا هر جا رنج و خون‌ریزی باشد، شیطان نیز آنجاست. [...]

راه‌های مرا در قوانین مقدس و محبت و رحمت بجویید تا زندگی جاودان و آرامش را بیابید. خود را از مردمان شریر جدا سازید، همانانکه نوشته‌های مقدس را می‌پیچانند و تحریف می‌کنند تا شهوت و لذت خود را برآورده سازند. [...]

و ارمیا نیز هنگامی که دربارهٔ پیشکش‌های خونین و قربانی گفت، شهادت داد: "من، 'خدا'ی حقیقی، در روزی که از مصر بیرون آمدید. هیچ‌یک از این چیزها را به شما فرمان ندادم؛ تنها فرمانم این بود: پارسایی کنید، در راه‌های کهن قوانین من گام بردارید تا عدالت بورزید، رحمت را دوست بدارید و با 'خدا'ی خود فروتنانه باشید. اما شما به من گوش ندادید، حال آنکه در آغاز، هرگونه دانه و میوهٔ درختان و بذر را برای خوراک و شفای انسان و مخلوقات دیگر به شما بخشیدم."

و کاتبان به عیسی گفتند: 'تو بر ضد قوانین الهی سخن می‌گویی! گناهت بزرگ است!'

و عیسی چون دریافت که قلبهایشان سخت است و در راه‌های پلید خود لجاجت می‌ورزند، زیرا نه رحم داشتند و نه نیکی، به آنان فرمود: 'نه، من بر ضد موسی سخن نمی‌گویم و نه بر ضد قوانین کهن که همواره بوده اند، بلکه بر ضد کسانی سخن می‌گویم که شریعت را فاسد کردند! زیرا بر اثر سختی دل‌های شما، شریعت فاسد شد.

اما بنگرید، کسی بزرگ‌تر از موسی اینجاست! زیرا من آمده‌ام تا قوانین را بر قلب‌های پذیرا و گوشتی بنگارم، نه بر لوح‌های سنگی، تا فروتنان زندگی کنند و بدکاران داوری شوند. زیرا شما بر پایهٔ شرارت خود سخن می‌گویید و موسی را با معیار شرارت خود داوری می‌کنید. بدانید که موسی، بندهٔ من، درباره ی 'خدا'ی حقیقی به راستی سخن می‌گوید، اما نیاکان شما که در راه‌های خود شریر بودند، حقیقت را دروغ می‌خوانند، و دروغ را حقیقت جلوه می‌دهند. و شما همواره دروغ را باور می‌کنید، زیرا هیچ حقیقتی در شما یافت نمی‌شود.

شریعت شما از سازندهٔ دروغ است، و باورهای شما ساخته خدای شماست، کسی که حقیقت را نمی‌شناسد، بلکه تنها دروغ را می‌شناسد. زیرا حقیقتی در وی یافت نشد، او همان کسی است که اندیشهٔ ناممکنِ همانند شدن با روح جاودان را در سر داشت اما نه برای نور، بلکه برای تاریکی کوشید. پس بدانید، شما کارگزاران تاریکی هستید، زیرا نوری در شما نیست، نور را پیش روی خود می‌نگرید، اما آن را نمی‌بینید. اگر موسی حقیقی را نمی‌شناسید، موسی بزرگ‌تر را نیز نمی‌شناسید.'

و مشایخ و کاتبان از کلام عیسی خشمگین شدند زیرا دریافتند که او آنان را شریر و لجوج می‌خواند و سنگ برداشتند تا به سوی او پرتاب کنند، اما عیسی خود را ازخشونت آنان پنهان کرد و از میانشان گذشت."