Obecny stan naszej Planety w Wielkim Duchowym Planie”, część 4 z 4

Naprawdę bym chciała, abyście doświadczyli tego trochę (Nieba), przynajmniej czasami, i abyście wiedzieli, że Niebo naprawdę istnieje. Ale, nie chciałabym, żebyście poszli do piekła i dowiedzieli się, że piekło naprawdę istnieje. Ach, to Łaska Boża. Gdyby ktoś mógł choćby przeżyć doświadczenia bliskiego śmierci i udać się do Nieba, a nawet do piekła pod opieką Pana Jezusa, żeby zobaczyć piekło, zobaczyć cierpienie wokół siebie, ale was by to nie dotknęło.

Amerykańska duchowna, wielebna Valerie Carter, opowiada o wspólnym doświadczeniu bliskim śmierci, które przeżyła ze swoją siostrą i które zaprowadziło je do Nieba i piekła pod przewodnictwem anioła i Pana Jezusa (wegetarianin). W 1981 r., sześcioletnia Valerie i jej dziewięcioletnia siostra Heather spędzały noc w swoim mieszkaniu w Bay Area [USA]. Obie dziewczynki dostały reprymendę za zakłócanie ciszy w kościele w tamtą niedzielę. Odczuwając skruchę, położyły się spać z ciężkim sercem. Owej nocy, Valerie poczuła lekkie stuknięcie w piersi i zobaczyła, jak jej dusza unosi się z ciała, obserwując swoją fizyczną postać poniżej. Zauważyła, że Heather też się unosi. Zstąpiło jasne światło, a potężny anioł o wysokości ośmiu stóp towarzyszył im, gdy powoli wznosiły się do Nieba, jakby jechały ruchomymi schodami.

Dotarły do bram Nieba – wielkie, otwierająca się do wewnątrz perłowa brama, strzeżona przez dwa potężne anioły z unoszącymi się w powietrzu, ognistymi mieczami. Anioł poprowadził obie dziewczynki przez przezroczyste złote ulice do białej Fontanny Życia, gdzie pływały osoby-karpie koi, a woda wpadała do Rzeki Życia. Anioł polecił im by poczekały na Pana Jezusa. Karmiąc osoby-ryby, Valerie odczuwała ogromną radość, spokój i bezpieczeństwo. Pojawił się Pan Jezus, Valerie i Heather rzuciły Mu się na szyję z radością. Zostały przeniesione do sali tronowej BOGA, gdzie Pan Jezus siedział zrelaksowany na białym tronie, z prawą nogą skrzyżowaną nad lewą, a w tle rozciągała się tęcza barw. Aniołowie śpiewali „El Shaddai”, a Valerie, ogarnięta emocjami, płakała u stóp Pana Jezusa, gładząc bliznę po ukrzyżowaniu na Jego stopie i ocierając ją swoimi włosami. Śpiewała pieśni uwielbienia, w tym jedną napisaną przez jej matkę. Pan Jezus podniósł ją na Swoje lewe kolano; przycisnęła prawe ucho do Jego piersi i usłyszała bicie Jego serca.

„Ba-boom, ba-boom”. I bicie mojego serca oraz bicie serca BOGA zaczęły bić rytmicznie. W tej chwili zrozumiałam wielką Miłość, jaką On ma dla ludzkości i dlaczego przyjął Swoją ofiarę oraz że zrobiłby to ponownie gdyby musiał. […] To było tak, jakbyśmy byli jednym.

Następnie Valerie szła ręka w rękę z Panem Jezusem przez bujny raj przypominający dolinę Hayden w Parku Narodowym Yellowstone, pełną intensywnej zieleni, fioletowych i różowych kwiatów-, motyli-, pszczół (-osób), był tam lew-, orzeł(-osoba) oraz być może jednorożce albo stworzenia podobne do pegazów. Scena zmieniła się, gdy Valerie i Heather jechały na majestatycznym białym (osobie-)koniu z Panem Jezusem, przelatując nad barwnymi krajobrazami Nieba. Potem weszły do pokoju bez ścian, w którym była wielka, pokryta złotem Księga Życia ze słowami pisanymi od prawej do lewej w starożytnym języku. Valerie, mimo swojej dysleksji i ograniczonej umiejętności czytania w pierwszej klasie, rozpoznała swoje imię i imiona innych, ciesząc się z ich obecności. Pan Jezus wyjaśnił, że imiona mogą zostać wymazane przez bunt lub odrzucenie Go, demonstrując to poprzez usunięcie jednego z nich, co Valerie uznała za sprawiedliwe.

Doświadczenie pociemniało, gdy powoli zeszły piekła, osłonięte ochronną kopułą, która ukrywała obecność Pana Jezusa. Piekło było całkiem czarne, wypełnione ohydnym zapachem siarki, rozkładu i odorów nieumytych ciał. Valerie usłyszała „szloch i zgrzytanie zębów”, dręczący dźwięk żalu i niekończących się myśli typu „co by było, gdyby”, pozbawionych skruchy. Widziała postacie Adama i Ewy, symbolizujące wybór ludzkości, by odrzucić BOGA. Odczuwała smutek, ale nie strach, bezpieczna w obecności Pana Jezusa i rozumiejąc, że ludzie wybierają piekło, odrzucając Chrystusa.

Itd…

W przeciwnym razie, jeśli trafi tam zwykła dusza, to zostanie wciągnięta do jakiegokolwiek z tych piekieł i w zależności od surowości danego piekła i tak będzie cierpieć, nieważne, jak straszne jest to piekło, gdzie jesteście. Niektóre piekła, jeśli zdarzy wam się przejść drzwi takiego piekła, nigdy, nigdy, nigdy, nigdy w życiu nie będziecie w stanie z niego wrócić. Och, na tym świecie istnieją nieskończone pułapki i piekła, bo ludzie istnieją od dawna i stworzyli tak wiele piekieł poprzez własne pragnienia, przez swoje nie za dobre uczynki, przez swoją niewiarę w BOGA i odrzucanie BOGA, odrzucanie Syna BOŻEGO, Jezusa Chrystusa, na przykład, odrzucanie Buddów, którzy mogliby im pomóc i podnieść ich status duchowy, poziom duchowy.

Teraz rozumiecie, dlaczego dużo istot na różnych planetach tak usilnie starało się nam pomóc. Bo one dzięki Łasce BOGA ewoluowały na wyższy poziom świadomości, więc znają cierpienie, przez które wy przechodzicie. Same przez to przeszły, mniej lub więcej. Teraz więc widzą, że my jesteśmy jedyną częścią tego wielkiego duchowego planu, która wciąż tkwi w stagnacji na niższym poziomie świadomości. Więc bardzo się starają, by nam pomóc.

A BÓG jest tak Miłosierny, że zsyła Nauczycieli, Mistrzów, oświeconych Świętych i Mędrców, by pomagali nam na wszelkie możliwe sposoby. Ale my, to znaczy ludzka rasa, od niepamiętnych czasów jesteśmy tak bardzo obciążeni karmą i złymi truciznami. Dlatego bardzo trudno im zrozumieć, że Mistrzowie chcą im jedynie pomóc i kochają ich bezwarunkowo, że jest to dla nich ostatnia szansa, by postawić pierwsze kroki na drodze powrotu do Domu. Że mogą po raz pierwszy zrobić pierwsze kroki na drodze Wolności, by pójść do swojego prawdziwego Domu, i cieszyć się błogością i szczęściem.

Zamiast wybierać, by zostawać w tyle przez wiele, wiele eonów, a nawet wtedy, gdyby kiedykolwiek mogli spotkać prawdziwie wielkiego Oświeconego Mistrza, aby ich podnieść i zaprowadzić z powrotem do ich prawdziwego Domu, gdzie mogą cieszyć się wiecznym spokojem, szczęściem, błogością, radością, być beztroscy, wiecznie szczęśliwi, szczęśliwi w Ramionach BOGA, w Łasce BOGA, że nigdy nie poczujecie niczego lepszego niż to i nigdy nie będziecie chcieli wracać do tej niskiej, ciężkiej sfery fizycznej. Nawet o tym nie myślicie. Tylko cieszycie się nowym światem, który jest na drodze do Domu.

Możemy wiecznie klękać na kolanach, kłaniać się BOGU, naszemu Rodzicowi, naszemu jedynemu Rodzicowi, naszemu MAPA, aby dziękować na zawsze, na zawsze, na zawsze, gdyż to jest najbardziej niesamowity Dar, jaki można mieć w swoim istnieniu. Nigdy nie możemy wystarczająco dziękować BOGU. Nigdy nie możemy wystarczająco odpłacić BOGU. Nigdy nie możemy wystarczająco wielbić BOGA. Nigdy nie możemy wystarczająco kochać BOGA. To tylko BÓG kocha nas, a my tylko się tym radujemy. Na tym właśnie polega życie Niebiańskie – by żyć w Miłości BOŻEJ, Miłosierdziu BOŻYM, Łasce BOŻEJ i Mądrości BOŻEJ. Nie ma nic innego, z czym można to porównać ani o czym możemy mówić. Nawet najlepsze bajki, jakie kiedykolwiek czytaliście – to nic. To jak pyłek w powietrzu w porównaniu z tym, co poznacie, jeśli znacie Boga.

Cóż, życzę wam wszystkim, abyście osiągnęli ten cel teraz, w waszym fizycznym życiu, zanim będzie za późno – abyście mogli znać BOGA, kochać BOGA, wielbić BOGA, ufać BOGU. Wtedy zrozumiecie, że życie tutaj to tylko ułamek sekundy w porównaniu z tym, czym będziecie się cieszyć wiecznie w wyższym Królestwie. Ja sama dziękuję BOGU osobiście każdego dnia, za każdym razem, gdy pamiętam. Podczas posiłku, podczas snu, podczas medytacji, podczas pracy – przy każdej okazji, w każdej sekundzie dnia. A przy okazji, tak naprawdę to nie śpię.

I przy okazji, osoby-zwierzęta, powodem, dla którego mogą mówić mi różne przepowiednie czy wiadomości dla pocieszenia jest to, że one zawsze mogą otrzymywać je od BOGA. Ponieważ ich drzwi są zawsze otwarte dla BOGA. Muszą tylko przeżyć swoje życie tak, jak zostało im przeznaczone. Ale są tak czyste, tak proste, że BÓG zawsze może wejść w ich istotę, nieważne, jak małe lub jak wielkie są i przekazać im jakiekolwiek wiadomości, wszystko, co powinny wiedzieć. Podczas gdy reszta, na przykład rasa ludzka, nie może wiedzieć.

Chociaż BÓG wszystkim daje to samo, kocha wszystkich jednakowo, ale ludziom najtrudniej jest być połączonym z BOGIEM. Nie dlatego, że BÓG tego nie chce; ale ludzie tego nie chcą. Ludzie są tak obciążeni pracą, troską o jedzenie, ubrania, ściany, w których mieszkają, dach nad głową oraz wieloma innymi nowymi i coraz to nowszymi osiągnięciami postępu technologicznego. Postęp technologiczny jest tak dobry, tak dobry. Dzięki temu ludzie mają bardziej wygodne i łatwiejsze życie. Ma jednak skutek uboczny: sprawia, że ludzie lub jakiekolwiek istoty z nim związane stają się ślepi i głusi na swoją prawdziwą duchową moc oraz swój prawdziwy Dom.

No dobrze, myślę, że powiedziałam już wystarczająco na dzisiaj. Jeśli będą jakieś nowe informacje o pokoju lub kwestiach duchowych, z radością poinformuję was o wszystkim, o czym będę mogła mówić. Ale teraz jest znacznie lepiej, muszę przyznać, że mogę wypowiadać się wprost i mówić niemal o wszystkim, czym BÓG mnie obdarzył, lub mnie poinformował albo pozwolił mi przekazać światu. Cieszę się, że w pewnym sensie mogę być bardziej otwarta o moich sprawach związanych z duchowością. Dziękuję BOGU cały czas ogromnie. Mam nadzieję, że wy też dziękujecie BOGU, choć Go nie widzicie lub nie odczuwacie JEGO/JEJ Miłości.

W Biblii jest napisane: „Błogosławieni są ci, którzy nie widzą, a wierzą”. A także: „Jeśli nie staniecie się znów jak dzieci, nie wejdziecie do Królestwa Bożego”. Bądźcie jak dzieci w swoim myśleniu, w swoich działaniach, we wszystkim, co pragniecie robić – czyli całkowicie czyści, niewinni i ufający Bogu. Wtedy będziecie połączeni z BOGIEM, nieważne czy o tym wiecie czy nie. Ale będziecie wiedzieć po codziennych błogosławieństwach, po cudach, które was spotykają, po ochronie, jaką będziecie mieć zawsze gdy macie jakieś problemy. Musicie ufać na tysiąc procent w Miłość BOGA. Niech to będzie waszym celem. Wszystko inne i tak jest tylko tymczasowe.

A tak przy okazji, powtarzam: nie martwcie się o mnie. Cokolwiek ja doświadczam, to muszę dla waszego dobra. I to minie. Wszystko i tak minie. Tak bardzo was kocham. BOG obdarza mnie tak wielką Miłością, abym mogła się dzielić z wami. Proszę, pamiętajcie o BOGU, kochajcie BOGA, wielbijcie BOGA i traktujcie innych tak, jak sami chcecie być traktowani. To wszystko. To bardzo proste, aby mieć spokojne życie w tej fizycznej sferze. A wszystko inne, musicie starać się znaleźć wielkiego Oświeconego Mistrza, który wam pokaże, pomoże, podzieli się Swoją zasługą, by podnieść was coraz to wyżej i wyżej na drodze do Domu. Bardzo was kocham. Dziękujemy BOGU ogromnie, na zawsze. Dziękujemy Ci, mój Panie.

Photo Caption: „Rośniemy razem dla tego samego celu wysokiego wzrostu”

Pobierz zdjęcie